Trauma-project
20 februari 2026
Ruimte voor herstel en hoop.
Armoede, honger, verwaarlozing, misbruik en geweld. Het zijn grote woorden voor kleine kinderen. Woorden die geen onderdeel zouden mogen zijn van een jeugd – en toch voor veel van onze leerlingen dagelijkse realiteit zijn.
‘Dat is geen kleine stap. Dat is herstel in beweging.’
Wij kunnen hun thuissituatie niet direct veranderen. Maar we kunnen wél een plek bieden waar ze gezien worden. Waar ze gehoord worden. Waar hun verhaal ertoe doet.
Daarom zijn we dankbaar voor het betrokken team van counselors dat wekelijks naar ons centrum komt. Zij maken tijd om te luisteren. Echt te luisteren. In kleine groepjes en één-op-één gesprekken praten zij met de kinderen over wat hen bezighoudt: over boosheid, verdriet en angst, maar ook over blijdschap, dromen en hoop.
‘Ik ben niet de enige die dit voelt.’
Samen lezen ze verhalen waarin emoties herkenbaar worden. Verhalen waarin kinderen ontdekken: ik ben niet de enige die dit voelt. Ze leren woorden geven aan wat er in hen leeft. Hun woordenschat groeit – maar nog belangrijker: hun emotionele veerkracht groeit mee.
